a kuku 2

I tyle wyszło z mojego ambitnego planu żeby na bieżąco fotografować je jak rosną.
Fasola głuptas już kwitnie.

a kuku

http://pomieszanie.blogspot.com/2016/02/czas-na-nasiona.html

czas na... nasiona

Powolutku dni stają się dłuższe i chociaż do wiosny i ciepłych dni jeszcze daleko, to powolutku warto zacząć myśleć o ogrodzie / balkonie.
A myślenie można zacząć od nasion. A konkretnie wyboru i wysiania nasion w ciepełku na parapecie, żeby przedłużyć trochę sezon (lub przyśpieszyć trochę zbiory) ciepłolubnym roślinom takim jak bakłażany, pomidory, papryki.

Generalnie rośliny te pochodzą w większości z Ameryki Południowej, gdzie nie tylko ogólnie jest cieplej, ale też sezon wegetacyjny trwa sporo dłużej. Dlatego w naszym klimacie trzeba wysiewać je na przedwiośniu w ogrzewanych pomieszczeniach, żeby zdążyły się rozwinąć, zakwitnąć i zaowocować przed końcem lata, które u nas krótkie jest.

Ja do pomidorów i papryk (zwykłej i chilli) posiałam jeszcze fasolę szparagową* i poziomkę.
A ogórek i cukinia poczekają jeszcze z miesiąc na wysianie.
W tym roku ostrzę sobie zęby też na groszek pachnący.
Ponieważ jestem leniwym stworzeniem i potrzebuję raptem po parę roślin wysiałam je do papierowych kubeczków jednorazowych i dość rzadko (po 3-4 nasiona do kubeczka)
Dzięki temu nie muszę polować na multiplaty ani doniczki - kubeczki są dostępne w każdym supermarkecie; nie muszę myć doniczek**, a przy tak rzadkim siewie nie muszę potem pikować (choć może powinnam ? stres wpływa mobilizująco i rośliny wczesniej kwitną. Może zrobię w tym roku eksperyment i część jednak przepikuję ...)
 A po wykorzystaniu papierowe kubeczki mogę po prostu wywalić, no i zajmują trochę mniej miejsca na parapecie.


Inne warzywa do wysiania luty/marzec: dynia olbrzymia i piżmowa, sałata, por, cebula, kalarepa, seler, koper włoski, bób, kapusta
Kwiaty: begonia, floksy

 *w zeszłym roku nie wzeszła, więc jeśli okaże się, że mam trefene nasiona, to będę miała jeszcze czas żeby dosiać, a jak wzejdzie, to będę się cieszyć fasolą wcześnie  [win-win]
**jeśli się używa starych doniczek to należy je dokładnie umyć, bo po porzednim sezonie mogą być na nich patogeny, a młode siewki są bardzo wrażliwe, szczególnie na choroby grzybowe

minimalizm

obiad na szybko

ostatnio tak mi się nie chce...
przedpołudnia spędzam snując się po mieszkaniu, a popołudnia, kiedy się budzę na kursie krawieckim (bardzo fajny zresztą, uszyłam swoją pierwszą w życiu spódnicę !)
W rezultacie za obiad zabieram się zwykle późnym wieczorem, kiedy głodni i zmęczeni wracamy do domu.
I wtedy musi być szybki.

Jedną z takich pozycji jest nieśmiertelny klasyk mojego dzieciństwa : 

ryż ze śmietaną i cynamonem:

torebka ryżu na osobę,

opakowanie śmietany

owoce (mogą być jabłka, lub dowolne mrożone owoce - ja najbardziej lubię z wiśniami)

cukier,

cynamon, 

sól (ryż trzeba osolić)

Ryż ugotować zgodnie z przepisem na opakowaniu. Owoce zasypać (szczodrze) cukrem i podsmażąć na wolnym ogniu aż zrobi się żel lub w przypadku jabłek - papka z pojedynczymi kawałkami.

Śmietanę wymieszać z cukrem i cynamonem (do smaku, ale cynamonu dużo!)

Nakładać do miseczek w dowolnych proporcjach.

Drugą nieortodoksyjny, szybki makaron na orientalną nutę, z pysznie rozpływającym się kozim serem, mlekiem kokosowym i ostrymi akcentami z chilli i czarnuszki 

makaron z mlekiem kokosowym, serem kozim i czarnuszką

makaron
1 mała cukinia
kostka (ok 200 g) twardego sera koziego
kawałek pora
ok. 1/2 szklanki bulionu
ok. 200 ml mleka kokosowego lub śmietanki
czarnuszka
oliwa z oliwek, najlepiej z chilli
sól, pieprz do smaku

Makaron ugotować na bardzo 'al dente', odcedzić. Pora pokroić dość drobno i zeszklić na oliwie, dodać cukinię i dusić przez kilka minut, a następnie dolać bulionu i podgrzewać na wolnym ogniu kolejne parę minut. Dodać mleko kokosowe lub śmietankę kokosową (jeżeli mleko nam się rozwarstwi nie mieszać, tylko dodać samą gęstą część pozostałą odlewając - można potem wykorzystać np. do zrobienia pysznego kakao), wymieszać, dorzucić makaron i podgrzewać mieszając od czasu do czasu, aż wchłonie nadmiar płynu. Na koniec przed samym podanie dorzucić kozi ser pokrojony w kostkę, wymieszać i posypać czarnuszką.

płot

zdjęcie z bloga: http://bez-ogrodek-blog.blogspot.com/

jeśli miałabym mieć kiedyś płot to taki:
a tu jeszcze ławeczka

zdjęcie z bloga: http://bez-ogrodek-blog.blogspot.com/

kilka linków:
wierzba małopolska
formum wierzbowo-wikliniarskie

wege ?

Kuchnia wegetariańska zrobiła się ostatnio bardzo modna.
Jakkolwiek sama bardzo często gotuję bezmięsnie (nie lubię i nie umiem kupować mięsa), to do kuchni z założenia wegetariańskiej, podchodzę bardzo nieufnie.
Do samej idei nic nie mam - w sumie, produkcja mięsa jest mało ekonomiczna czy przyjazna środowisku, więc im więcej wegetarian tym lepiej.
Z mojego doświadczenia wynika jednak, że potrawy z założenia wegetariańskie są niedobre. Brakuje im dna, są płaskie i nawet pomimo mocnego przyprawiania brak im ... esencji.
Jest to o tyle śmieszne, że bezmięsnych potraw niewegetariańskich to nie dotyczy - naprawdę  nie wiem na czym to polega.
Dostałam jednak "Jadłonomię" - kuchnia roślinna i nawet na okładce napisane, że przepisy nie tylko dla wegan*. Dużo o książce słyszałam, a i ofiarodawczyni - moja teściowa jest nią absolutnie zachwycona (nie jest wegetarianką). Czemu, więc nie spróbować?

Jak na razie zrobiłam dwa przepisy, oba na zupę z kalafiora naszego z Mężem ukochanego warzywa.
Zupa z pieczonego kalafiora nie była zbyt udana -standardowy problem kuchni wegeteriańskiej
Za to chowder był rewelacyjny.
Gęsty, sycący i absolutnie przepyszny.
Panowie , którzy ze mną jedli potwierdzą.
Ale, przyznaję się bez bicia - zmodyfikowałam przepis. Dla wegetarian taka wersja mogłaby już nie być akceptowalna.... ale mój Maż powtarza, że nie ma takie potrawy, która po dodaniu odpowiedniego sera nie byłaby lepsza i chyba się z nim zgadzam - w każdym razie ja nie znalazłam żadnego przykładu, który by temu przeczył.

Chowder kalafiorowo-kukurydziany
1 kolba kukurydzy (u mnie 3/4 puszki kukurydzy)
1 mały kalafior
1 młody por (lub cebula)
łodyga selera naciowego (pominęłam)
5 suszonych pomidorów w oleju
1 pęczek szczypioru z cebulkami
1l mleka [roslinnego](u mnie 2-3 szklanki zwykłego)
2-3 szklanki bulionu (u mnie ok. 1l)
kilka łyżek oleju z suszonych pomidrów
2 liście laurowe
1 ziernko ziela angielskiego
1/2 łyżeczki wędzonej papryki
1/4 łyżeczki chilli
1/4 łyżeczki całki muszkatołowej
sól, pieprz
ok 200 g startego sera cheddar
3-4 ziemniaki/1 batat lub kawałek dyni (autorka przepisu sugeruje batata, dynię lub selera)


Ziarna kukurydzy oddzielić od kolby (kolbę wyrzucić)
Kalafiora podzielić na bardzo małe różyczki, pora i selera pokroić w talarki, posiekać suszone pomidory.
W garnku rozgrzać olej z pomidorów (można dodać troszkę oliwy z oliwek), dodać przyprawy z wyjątkiem gałki i warzywa i dusić mieszając ok. 10 minut. Można też dodać podgotowane w bulionie ziemniaki i/lub bataty albo selera
Posiekać szczypiorek, do podduszonych warzyw wlać mleko (ja wlałam mieszankę bulionu z mlekiem, z większą ilością bulionu niż mleka, bo chciałam dodać sera, wiec nie zależało mi tak bardzo na zabielaniu zupy).. Gotować na małym ogniu 10-15 minut aż kalafior będzie miękki. Wlać bulion (w zależności od gęstości - lub w mojej wersji dosypać 3/4 startego sera) doprawić solą, pieprzem i gałką muszkatołową, wsypać 3/4 szczypiorku z cebulkami i dokładnie wymieszać( resztą udekorować). Podawać z dobrym chlebem (w mojej wersji jeszcze posypane resztą sera), jako dodatek można też podac pokruszony ser z niebieską pleśnią.

Uwagi:
Mój kalafior był naprawdę nieduży.
Wyszła mi porcja na 3 dość głodne osoby.
Moim zdaniem wędzona papryka jest tu niezbędna.

*Weganie dla odmiany są dla mnie zupełnie niezrozumiali i szaleni i bardzo im współczuję.
Zwłaszcza niemożliwości jedzenia nabiałów ze szczególnym uwzględnieniem wszelkiej maści serów żółtych i pleśniowych.
A te ich substytuty są paskudne i smakują kartonem